e
sv

Manişeizm Nedir ?

avatar

admin

  • e

    Mutlu

  • e

    Eğlenmiş

  • e

    Şaşırmış

  • e

    Kızgın

  • e

    Üzgün

Hristiyanlar arasında bazen ortaya çıkan Manişeizm’in kalıntılarıyla mücadele etmek için kategorik olarak teyit edelim ki üstün bir kişilik ve güç olarak Şeytan diye bir şey yoktur. O, tüm hataların, sapkınlıkların ve dolayısıyla tüm zayıflıkların kişileştirilmesidir. Eğer Tanrı zorunlu olarak mevcut Olan diye tanımlanabilirse, karşıtını ve düşmanını da hiç var olmayan olarak tanımlayamaz mıyız? İyinin mutlak olarak teyit edilmesi, kötülüğün mutlak inkârını gerektirir: dolayısıyla ışığın içinde gölgenin kendisi de ışıl ışıl olur. Dolayısıyla hata yapan ruhlar, varoluşa ve hakikate iştirak ettikleri ölçüde iyidirler. Yansıması olmayan hiçbir gölge, aysız gece, sabahsız ve yıldızsız gezegen yoktur. Eğer cehennem âdilse, iyidir. Hiç kimse Tanrı’ya küfredememiştir. O’na dair bozuk imgelerimize hitap eden hakaretler ve alaylar O’na ulaşmaz.

Manişeizm’den bahsetmiştik, işte Kara Büyü’nün sapkınlıklarını bu korkunç heretik [kafir, geleneklere ters kimse] yaklaşımla açıklayacağız. Yanlış yorumlanan Zerdüşt öğretisi ve evrensel dengeyi oluşturan iki kuvvetin majik yasası nedeniyle, mantıksız zihinler, aktif Tanrı’ta bağlı fakat düşman olan negatif bir tanrısallığı hayal ettiler. Böylece saf olmayan bir duad ortaya çıkar. İnsanlar Tanrı’yı ikiye bölecek kadar delirmişti; Süleyman’ın Yıldızı üçgenlere ayrıldı ve Manişeistler bir gece üçlüsü tahayül ettiler. Mezhep imgelerinin ürünü olan bu kötü Tanrı, tüm manilere [cinnet] ve suçlara ilham kaynağı oldu. Ona kanlı kurbanlar sunuldu; gerçek dinin yerini canavar putperestliği aldı; Kara Büyü, gerçek ustaların Metafizik ve Aydınlık Maji’sinin yerine geçti ve mağaralarda ya da çöllerde korkunç büyücü ve cadı toplantıları yapıldı.

etiketlerETİKETLER
Üzgünüm, bu içerik için hiç etiket bulunmuyor.